Palestyna Fionn
e G A h
Jesteś moją tajemnicą, moim skarbem i słodyczą
e G e - H7 - e
Jesteś panią mego serca, która co noc mi się śni?
e G A C
Jesteś zamkiem z wielkim murem, co traktuje wszystkich wciąż z góry
e A - C - e - H7 - e
Twoje piersi jak dwie wieże, szyja w słońcu lśni.
e G A h
Jesteś moją tajemnicą, jesteś całym moim życiem
e G e - H7 - e
Jesteś panią mego serca, co mi sprawia straszny ból?
e G A C
Jesteś bardzo wielką damą, co gdy piękno swoje odsłania
e G e - H7 - e
Wie, że nikt mu się nie oprze, rycerz, nawet król.
e D e D
Droga miłości, moje życie, wiesz że kocham ciebie wciąż skrycie
e D h - A - h
U drzwi twoich czuwam nocą, wijąc się jak wąż
e D e D
Droga miłości, moje życie, wiesz że kocham ciebie wciąż skrycie
e D e - H7 - e
Nie odejdę, prędzej zginę niż wypędzisz mnie stąd!
e D e D
Droga miłości, moje życie, wiesz że kocham ciebie wciąż skrycie
e D h - A - h
U drzwi twoich czuwam nocą, wijąc się jak wąż
e D e D
Droga miłości, moje życie, wiesz że kocham ciebie wciąż skrycie
e D e - H7 - e
Nie odejdę, prędzej zginę Palestyno Fionn!
e G A h
Jesteś moją tajemnicą, moją męką i goryczą
e G e - H7 - e
Jesteś panią mego serca, co jak koszmar mi się śni?
e G A C
Jesteś zamkiem z wielkim murem, co niechybnie z hukiem wnet runie
e A - C - e - H7 - e
Twoje piersi już nie sterczą, szyja ledwo lśni.
e G A h
Jesteś moją tajemnicą, jesteś ciągle moim życiem
e G e - H7 - e
Jesteś panią mego serca, co mi sprawia straszny ból?
e G A C
Już nie jesteś wielką damą, co gdy piękno swoje odsłania
e G e - H7 - e
Wie, że nikt mu się nie oprze, rycerz, nawet król.
A grua is a haigne ag gáire liom,
A cíocha geala mar bhláth na gcrann,
’S a píb mar eala lá Márta.
Is tusa mo rún, mo rún, mo rún,
Is tusa mo rún is mo ghrá gheal,
Is tusa mo rún is mo chumann go buan,
Sé mo chreach gan tú agam ód mháthair.
A grua ar lasadh mar bhláth na gcrann,
Tá mise slán ar mo pháistín fionn
Ach amháin nuair a ólaim a sláinte.
’S mé sínte idir bhairillí lán de leann,
Mo chumann lem thaobh is mo láimh faoina ceann,
Is ansin a d’ólfainn a sláinte.
Mé sínte ar an díleann is mé idir dhá thor,
A chumann mo chroí is mé ag smaoineamh ort,
’S ní bhfaighinnse le fead ná le glaoch tú.
Agus tréigfead a maireann de mhná an tsaoil,
Ní thréigfead lem mhathrán tú, a ghrá mo chroí,
Nó go sínfear i gcónra faoi chlár mé
nie unoście się pychą,
bo Pan przemówił.
16 Oddajcie chwałę Panu, Bogu waszemu,
zanim ciemności nastaną
i zanim potykać się będą wasze nogi
w mrocznych górach.
Wyczekujecie światła,
lecz On je zamieni w ciemności,
rozprzestrzeni mroki.
17 Jeżeli zaś tego nie posłuchacie,
będę potajemnie płakał
nad waszą pychą.
Będę płakał nieustannie
i zamienią się w potoki łez moje oczy,
bo trzoda Pańska idzie w niewolę.
18 «Powiedz do króla i królowej:
Usiądźcie zupełnie nisko,
albowiem spadła z waszych głów
korona chwały.