Wędrujemy
A2
Wędruję ścieżką od ciebie do ciebie
fis F A2
Choć droga prowadzi tylko przez góry
A2
Przez świat zatopiony wierzchołkami w niebie
fis F A2
Dwa światy znam – lecz ten mój to który?
D E7
Góry rozpadły się w stos fotografii
A2 fis F A2
Poprzecinane wąwozami miasta
D E7
Ale ty mój świat ułożyć potrafisz
A2 fis F A2
I świat znów zaczyna w góry się zrastać
C G a F
Góry to nasze spiętrzone marzenia
C G a F
W górach ludzie jak one rosną ku niebu
C G a F
Morze szczytów nas w żeglarzy przemienia
C G a F
Sterujących coraz dalej od brzegu od brzegu
C G a F
Góry to ludzie, którzy je niosą w plecaku
C G a F
Ludzie są jak góry, które noszą w sobie
C G a F
Gdzie oczy poniosą wędrujemy szlakiem
C G a F
A u celu i tak czeka drugi człowiek
A2
Wędruję ścieżką od ciebie do ciebie
fis F A2
Choć nie ma drogi poza górami
A2
Już poza tobą świata nie dostrzegam
fis F A2
Zawieszona między dwoma światami
D E7
Tęsknię za tobą na pustych szczytach
A2 fis F A2
Lecz mój wzrok nie sięga w doliny
D E7
U świata krawędzi z chmur skłębionych czytam
A2 fis F A2
Świat na tobie się kończy na tobie zaczyna
Ref. ( C – dur )
D A h G
Góry to nasze spiętrzone marzenia
D A h G
W górach ludzie jak one rosną ku niebu
D A h G
Morze szczytów nas w żeglarzy przemienia
D A h G
Sterujących coraz dalej od brzegu od brzegu
D A h G
Góry to ludzie, którzy je niosą w plecaku
D A h G
Ludzie są jak góry, które noszą w sobie
D A h G
Gdzie oczy poniosą wędrujemy szlakiem
D A h G
A u celu i tak czeka drugi człowiek
Gdy po raz ostatni na szlaku zabłądzę