ukryj menu          

Serenada (Ständchen)

Ständchen D 957
słowa: Ludwig Rellstab – „Ständchen“ (1802)
muzyka: Franz Schubert (1826), aranżacja Alain Goraguer
tłumaczenie: Sylwek Szweda 14.09.2021

Schuberta nieśmiertelna "Serenada" została napisana w 1826 roku i jest tak dobrze znana, że nie wymaga żadnej analizy. Jest to po prostu piękna melodia od pierwszej nuty do ostatniej, napisana pod natchnieniem chwili, a jednocześnie charakteryzuje się absolutną doskonałością wykończenia, wdziękiem i pięknem. Została ona skomponowana na alt solo i chór męski.
d Ais g A

 

     d                   Ais           g        A7                     d  / A7 d            a ais a f a ....

Moje piosenki cicho błagają, nocą dla ciebie są

       d                                g                           C7                           F / C7 F

W tym ciemnym lesie  bądź ze mną miła, oddaj się moim snom

    A7                     d             Ais                               F

Księżyc jasno świeci w tle  i słychać poszum drzew

C7                               F

I słychać poszum drzew

    A7                        D           G                           D

Czy posłuchać chcesz i ty, jak moje serce drży

  A              A7         D / g D A7 D / G D A7 D

Jak moje serce drży.

 

     d                             Ais           g     A7                              d  / A7 d

Czy słyszysz jak słowiki śpiewają, za mną wstawiając s

         d                     g                             C7                      F  / C7 F

W moim imieniu tak rzewnie łkają, ciągle błagając cię

  A7                     d              Ais                    F

Dobrze wiedzą to co ja, miłości znają smak

   C7                     F

Miłości znają smak

   A7                   D             G                         D

Kiedy cierpią, ciężko mi i moja dusza drży

A            A7           D

I moja dusza drży

 

   A            Cis0     E0   g   A A7                                a a  cis cis e e d cis    

Niech poruszy twoje serce

   A     Cis0 E0 g      A-A7-A                                      a cis e d cis                                        

Tych słowi-ków śpie

     Fis7                   h                     (e-e6-e7-e)x2       fis e e d cis h cis d h

Twej miłości tak bardzo pragnę               

      G                               D                                        h ais h  d h a

Przyjdź uszczęśliwić mnie

      A7                               D  d                                   e dis e g cis d

Przyjdź uszczęśliwić mnie

           g  A       D g D A7 D                                        d ais a fis

Uszczęśliw mnie.

d d Ais Ais g g A7 A7 C7 C7 F F G G D D A A Cis0 Cis0 E0 E0 Fis7 Fis7 h h e e e6 e6 e7 e7
 
14.09.2021
SERENADA(Ständchen) - Sylwlek Szweda
Dietrich Fischer-Dieskau sings Schubert 'Schwanengesang' - 4. Ständchen
Schubert Ständchen (Serenade) Peter Schreier d-mol
Franz Schubert - Serenada D 957  c-mol
Beniamino Gigli sings "Ständchen" by Franz Schubert  d-mol
Franz Schubert - Ständchen, Hanna Sosnowska (soprano) / Jerzy Chwastyk (guitar)
Wersja 2K, FHD 1440 p. ~ SCHUBERT, Ständchen 'Leise flehen meine Lieder' for violin. Jascha Heifetz
SERENADA SCHUBERTA Edyta Geppert

Schwanengesang (Łabędzi śpiew) to cykl pieśni Schuberta opublikowanych już po śmierci Kompozytora. W 1829 roku wydawca Tobias Haslinger zebrał  nie wydane pieśni do tekstów dwóch Poetów Ludwiga Rellstaba i Heinricha Heinego, oraz dodając pieśń do słów Johanna Gabriela Seidla , wydał je jako cykl, nadając mu ten dość pretensjonalny tytuł . Odróżnia to Schwanengesang od Pięknej młynarki i Podrózy zimowej które to pieśni skomponowane zostały do tekstów jednego poety oraz stanowiły literacką i muzyczną całość zebraną przez kompozytora  i pomyślaną przez niego jako cykle. Tak przypadkowo zebrane przez wydawcę utwory  różnią się od siebie zarówno treścią jak i nastrojem. 
 
Ständchen(Serenada) to z kolei chyba najbardziej popularna melodia Schuberta. Dawno już przeniknęła do kultury masowej, co jednak w niczym nie zaszkodziło pięknej melodii. Axel Munthe napisał :nie ma słodszej pieśni miłosnej niż Serenada.


Ständchen

Leise flehen meine Lieder
Durch die Nacht zu dir;
In den stillen Hain hernieder,
Liebchen, komm zu mir!
 
Flüsternd schlanke Wipfel rauschen
In des Mondes Licht;
Des Verräters feindlich Lauschen
Fürchte, Holde, nicht.
 
Hörst die Nachtigallen schlagen?
Ach! sie flehen dich,
Mit der Töne süßen Klagen
Flehen sie für mich.
 
Sie verstehn des Busens Sehnen,
Kennen Liebesschmerz,
Rühren mit den Silbertönen
Jedes weiche Herz.
 
Laß auch dir die Brust bewegen,
Liebchen, höre mich!
Bebend harr' ich dir entgegen!
Komm, beglücke mich!


Serenade

Silently my songs beg
Through the night to you;
Down into the quiet grove,
Darling, come to me!
 
Whispering, slim treetops rustle
In the moonlight;
The hostile eavesdropper's ear
maid, fear not
 
Do you hear the Nightingales singing?
Oh! they implore you,
With the sounds of sweet laments
They Plead for me.
 
They understand the bosom's longing,
Know love's pain,
Stirring with their silvery tones
Every soft heart.
 
Let them also stir your breast,
Darling, listen to me!
Trembling I awaited
you.
Come, make me happy!

https://chordu.com/chords-tabs-st%C3%A4ndchen-d-957-schubert-guitar--id_un8SQeq_1_Y



Pieśń Der Leiermann (Lirnik) jest pożegnaniem przed wyruszeniem w ostatnią drogę. To jedno z najbardziej przygnębiających  dzieł stworzonych przez człowieka. 
Fortepian staje się nagle jednostajną, nieco metaliczną katarynką, w rękach starego, bosego, samotnego człowieka, który zdrętwiałymi z zimna palcami wygrywa najsmętniejszą melodię świata. Głodny i opuszczony gra a jego katarynka nigdy nie cichnie. Pozwala, aby się działo jak będzie się działo. To z nim pójdzie bohater, Schubert i każdy z nas. Na koniec on sam nam zagra do naszych pieśni.


Stojąc przed witryną, w jej lustrzanym tle
widzę kątem oka kubek w kubek mnie.
Wielkie podobieństwo, do złudzenia aż,
gdyby nie ta zmięta, postarzała twarz;
na wkroczeniu w starość przyłapana twarz.

W uszach tkwią słuchawki, więc na sercu ma
kieszonkowe radio – znowu: tak jak ja.
Mógłbym się założyć o Nic lub o Byt,
że nie słucha rapu z kompaktowych płyt;
prędzej już Schuberta – to ten chyba typ.

Więc to prawda, bracie w zwierciadlanym szkle?
Mam jakiegoś ciebie, masz jakiegoś mnie?

Tomik 24 wierszy
do muzyki z cyklu pieśni Franza Schuberta pt. „Winterreise“
tlumaczenie: Stanisław Barańczak



Tej części Winterreise (Pieśń ostatnia, 24 ) nie mogło na moim koncie zabraknąć. Uwielbiam. --------------------------- "Pewnego dnia -- pozostał mu jeszcze tylko rok życia -- SCHUBERT (zapraszam!) : https://
 

Śpiewnik

Folder plików

 

Najnowsze piosenki

więcej
 
na górę